Het vermoeden van onschuld en de verantwoordelijkheid van de pers
Zoals het onrechtmatig verwerven van winst via een fonds en het benadelen van mensen door misbruik te maken van hun spaargeld een ernstige en reputatieschadende zaak is, zo is het even ernstig en onaanvaardbaar om berichten te publiceren dat personen die niets met de zaak te maken hebben er onrechtmatig voordeel uit zouden hebben gehaald, en om ministers die er niets mee te maken hebben met de kwestie in verband te brengen.
Bij zo'n gevoelige kwestie is het basisbeginsel van de journalistiek: de feiten vaststellen, beschuldigingen met concreet bewijs onderbouwen en niemand op grond van onbewezen aantijgingen publiekelijk veroordelen.
Het beschermen van iemands reputatie en van het vermoeden van onschuld is evenzeer een verantwoordelijkheid van de pers als het informeren van het publiek. Het mag niet worden getolereerd dat iemand op basis van niet-geverifieerde beweringen aan de schandpaal wordt genageld of in zijn politieke en persoonlijke reputatie wordt geschaad.
De waarheid niet verdraaien is even belangrijk als haar aan het licht brengen. Journalistiek moet het publiek verlichten; zij mag geen voedingsbodem zijn voor desinformatie, onterechte beschuldigingen en karaktermoord…
