Adaletin Terazisi Ne Makam Tanır Ne Zaman
Adalet, hiç kimsenin kişisel doğrularına, dünya görüşüne, önyargılarına veya düşüncelerine sığdırabileceği kadar dar bir kavram değildir; hele ki kişisel hırsların, hesapların ve ihtirasların gölgesinde şekillendirilebilecek bir güç hiç değildir. Adalet, insanın kendi benliğinden, çıkarlarından ve duygularından sıyrılarak hakikatin karşısında durabilme erdemidir.
Ne yazık ki adaletin ne denli büyük bir sorumluluk olduğunu kavrayamayan, ancak bu ağır sorumluluğu taşıyacak makamlarda bulunan bazı kişilerin, kişisel düşünceleriyle, öfkeleriyle ve hırslarıyla verdikleri kararların yalnızca başkalarının hayatlarında değil, kendi vicdanlarında da silinmez izler bırakacağını hatırlatmak isterim.
Dilerim ki hiç kimse, sahip olduğu yetkiyi kişisel hesaplarının aracı hâline getirerek verdiği haksız kararların sorumluluğundan kaçamasın; çünkü adaletin terazisi ne makam tanır ne de zaman. İnsan, bu dünyada yaptıklarının hesabını belki bir süre erteleyebilir, ancak hakikatin ve vicdanın karşısında sonsuza kadar saklanamaz.
Dilerim ki verdikleri her haksız kararın hesabını önce kendi vicdanlarında, sonra da hem bu dünyada hem de ahirette, gerektiği şekilde versinler.
Çünkü adalet, bir insanın elindeki yetki değil, o yetkiyi kullanırken taşıdığı ahlaki sorumluluktur…
