Әділетсіздіктің үлкені мен кішісі болмайды
Заңгерлер ретінде кейде кішкентай болса да әділетсіздікке тап болуымыздың кәсіби көзқарасымыз үшін тағылымды жағы бар деп ойлаймын. Әрине, мұнда ең маңыздысы — бұл әділетсіздіктердің өлшемі мен шегінен аспауы.
Өйткені өзіміз бастан кешкен әрбір әділетсіздік әділеттің қаншалықты қымбат екенін бізге қайта еске салып, басқалардың басынан өткен зардаптарды түсінуімізді де жеңілдетеді. Мұндай тәжірибелерден кейін кәсібімізді әлдеқайда үлкен жанқиярлықпен, мұқияттырақ, сезімталырақ және тереңірек эмпатиямен атқаратынымызға сенемін.
Осы байқауымды сіздермен бөліскім келді. Бірақ бір мәселеге ерекше назар аударғым келеді: әділетсіздіктің үлкені мен кішісі болмайды; ешбір әділетсіздікті тек кішкентай деген оймен елемей қалмаймын. Ең кішкентай әділетсіздіктің өзін соңына дейін қуамын.
Өйткені әділет ең кішкентай бұзушылыққа да үнсіз қалмағанда ғана өзінің шынайы мәніне ие болады…
